طبيبش به وى مى گويد : آقا ، من طبيب شما هستم . به شما مىگويم در اين ماه رمضان روزى 2 الى 3 ليوان آب بخوريد . و او كه مىداند اين آب آن آتش را خاموش نمى كند تا آخر روزه هايش را كامل مى گيرد و مىگويد : رها كن تا كه چون ماهى ، گدازان غمش باشم . لحظات احتضار سخت ترين لحظات براى زمينيان و زيبا ترين لحظات براى عارف است . سيد عبد الحسين قاضى ، نوه ايشان جريان شب رحلت آقاى قاضى را اينطور بيان مىكند : ايشان مدتى بيمار بودند ، يك شب به پدرم كه آن زمان بيست ساله بودند ، مىگويند : امشب نخواب و بيدار باش . پدرم هم متوجه نمىشوند كه جريان چيست . ايشان نقل مىكند كه ساعتى از نيمه شب آقاى قاضى او را صدا مى زنند و رو به قبله دراز مى كشند و مىگويند : من در حال مرگ هستم و به او سفارش مىكنند كه همسر و بچه‌هاى ديگرشان را بيدار نكند و تا صبح بالاى سرشان بنشيند و قران بخواند . پدرم مىگويد : على رغم اين كه اگر كسى بداند كه پدرش در حال مرگ است و هيچ نگويد ، سخت است . اما من اين موضوع را با كمال آرامش پذيرفتم و به كسى چيزى نگفتم و پيش او نشستم . آقاى قاضى به من فرمودند كه دارم راحت مى شوم و اين راحتى از طرف پاهايم شروع شده و به طرف بالا مىيد ، فقط قلبم درد مىند . بعد فرمودند : كه رويم را بپوشان . من هم روى صورتشان را پوشاندم و ايشان از دنيا رفتند . . . ! من بدون هيچ دغدغه و اضطرابى تا صبح پيش ايشان نشستم و قران خواندم تا اينكه هنگام اذان صبح شد و خانواده آمدند و پرسيدند كه جريان چيست و من هم گفتم كه پدر فوت شده است . آيت ا . . . بهجت مىرمودند : شب قبل از وفات آقاى قاضى ، كسى خواب ديده بود كه تابوتى را مى برند و رويش نوشته شده ( توفى ولى ا . . . ) . فردا ديدند آقاى قاضى وفات كرده است . فرازهايى برجسته و ارزشمند از زبان شاگردان گرامى ايشان رحوم قاضى مى فرموده است : چنانچه كسى كه طالب راه و سلوك طريق خدا باشد ، براى پيدا كردن استاد اين راه ، اگر نصف عمر خود را در جستجو و تفحص بگذراند تا پيدا نمايد ، ارزش دارد . كسى كه به استاد رسيد نصف راه را طى كرده است . « 1 » آقا سيد هاشم حداد مى فرمود : مرحوم آقا ( قاضى ) يك عالمى بودند كه از جهت فقاهت ، فهم روايت و حديث ، تفسير و علوم قرانى ، ادبيات عرب و لغت ، فصاحت و تجويد و قرائت قران حقيقتا بى نظير بودند . « 2 »

--> ( 1 ) سير و سلوك منصوب به بحر العلوم ص 176 ( 2 ) روح مجرد ص 501